-- ..., pan tego chce. Takie są jego rozkazy.
-- Trzeba wykonać rozkaz. Odseparujemy tego bękarta od jej rodzeństwa. Póki jest na to realna szansa.
-- Ale jak to zrobić? Tam wiecznie ktoś się kręci...!
-- Musimy to zrobić. Tylko tak wypełni się wola naszego pana...
Przestałem słuchać właściwie po wypowiedzeniu słowa "bękart". Żyłka na czole zapulsowała mi niebezpiecznie, ponieważ dłuższe podsłuchiwanie tych przemądrzałych, ohydnych zdrajców z Rady podnosi mi ciśnienie za każdym razem, jak słucham ich uroczego pier*******.
Bękart...
Zapłacą za tą zniewagę. Za tą, a także za każdą, której się dopuścili.
Już ja się o to postaram.
Wyłączyłem sprzęt szpiegowski, bo już mnie uszy bolały. Stare zrzędy, ich koniec jest bliski. Mój miecz nie może się już doczekać, aż potnie tych skur****** na drobne kawałeczki. Najpierw mam zamiar zająć się właśnie nimi, potem zadbam o bezpieczeństwo moich siostrzeńców, a na koniec, po nitce do kłębka, dotrę do Ciernia. Za mniej więcej dwa, trzy dni Xodo uderzy na Eter. Wojska Ciernistego Króla są potężne, zmiatają z powierzchni ziemi każdego, kto stanie im na drodze. W dodatku po jego stronie są ludzie, elfy o wybitnych zdolnościach.
Nie jest dobrze. Nie zdążę dotrzeć na Smocze Wyspy na czas. Pozostaje mi jedynie liczyć na to, że moi siostrzeńcy się spiszą. Są zjednoczeni, silni i zdeterminowani. Poradzą sobie, wiem to. Jednak niepewność oraz niepokój trawią mnie od środka. Dwa dni to mało, bardzo mało czasu na zorganizowanie obrony. Eter to duża wyspa....
Całe szczęście, moja wtyka tam działa. Donosi mi o każdym ich kroku. Już niedługo, dzieciaki. Wujek przybędzie z pomocą.
Westchnąłem, po czym dopiłem do końca piwo, które już straciło są zbawienną właściwość. W ciemnym, mrocznym pokoju, gdzie obecnie się znajdowałem, jedynym źródłem świata była migająca żarówka w rogu. Od ponad tygodnia nie zmieniłem lokum, gdyż nic lepszego w ręce się nie trafiło. Na takim zadupiu jak ta licha wioseczka pełna szemranych typów, prostytutek i rabusiów, nie można liczyć na nic lepszego.
< Ciąg dalszy nastąpi... >
-- Trzeba wykonać rozkaz. Odseparujemy tego bękarta od jej rodzeństwa. Póki jest na to realna szansa.
-- Ale jak to zrobić? Tam wiecznie ktoś się kręci...!
-- Musimy to zrobić. Tylko tak wypełni się wola naszego pana...
Przestałem słuchać właściwie po wypowiedzeniu słowa "bękart". Żyłka na czole zapulsowała mi niebezpiecznie, ponieważ dłuższe podsłuchiwanie tych przemądrzałych, ohydnych zdrajców z Rady podnosi mi ciśnienie za każdym razem, jak słucham ich uroczego pier*******.
Bękart...
Zapłacą za tą zniewagę. Za tą, a także za każdą, której się dopuścili.
Już ja się o to postaram.
Wyłączyłem sprzęt szpiegowski, bo już mnie uszy bolały. Stare zrzędy, ich koniec jest bliski. Mój miecz nie może się już doczekać, aż potnie tych skur****** na drobne kawałeczki. Najpierw mam zamiar zająć się właśnie nimi, potem zadbam o bezpieczeństwo moich siostrzeńców, a na koniec, po nitce do kłębka, dotrę do Ciernia. Za mniej więcej dwa, trzy dni Xodo uderzy na Eter. Wojska Ciernistego Króla są potężne, zmiatają z powierzchni ziemi każdego, kto stanie im na drodze. W dodatku po jego stronie są ludzie, elfy o wybitnych zdolnościach.
Nie jest dobrze. Nie zdążę dotrzeć na Smocze Wyspy na czas. Pozostaje mi jedynie liczyć na to, że moi siostrzeńcy się spiszą. Są zjednoczeni, silni i zdeterminowani. Poradzą sobie, wiem to. Jednak niepewność oraz niepokój trawią mnie od środka. Dwa dni to mało, bardzo mało czasu na zorganizowanie obrony. Eter to duża wyspa....
Całe szczęście, moja wtyka tam działa. Donosi mi o każdym ich kroku. Już niedługo, dzieciaki. Wujek przybędzie z pomocą.
Westchnąłem, po czym dopiłem do końca piwo, które już straciło są zbawienną właściwość. W ciemnym, mrocznym pokoju, gdzie obecnie się znajdowałem, jedynym źródłem świata była migająca żarówka w rogu. Od ponad tygodnia nie zmieniłem lokum, gdyż nic lepszego w ręce się nie trafiło. Na takim zadupiu jak ta licha wioseczka pełna szemranych typów, prostytutek i rabusiów, nie można liczyć na nic lepszego.
< Ciąg dalszy nastąpi... >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz