Biegnę..
Czuję ból w łapach, ale biegnę..
Częste zmiany w psa na długi czas są wyczerpujące, ale jestem wtedy szybsza niż wiatr.
Nagle wybiegłam z lasu i szybko moim oczom ukazała się wielka budowla znajdująca się za miasteczkiem. Nie trudno było ją dostrzec. To musiała być akademia. Jeszcze raz obejrzałam się za siebie, czy nikogo za mną nie ma i wbiegłam między ludzi. Ze spokojem przeszłam przez miasto, a gdy byłam już w pobliżu bramy do akademii, puściłam się pędem. Zapamiętać, brama przy mieście otwarta. Szybko przemierzałam korytarze, nieco się gubiąc, gdy nagle dostrzegłam poszukiwaną przeze mnie osobę. To musiał być Euros. Wyglądał tak jak go opisywali. Wielki, przynajmniej wyglądający staro mężczyzna. Kiedy mnie dostrzegł, nieco się zdziwił. Szybko do niego podbiegłam i zmieniłam się w człowieka. Czułam ten ból zawsze towarzyszący przemianie, lecz nie przejmowałam się. Byłam przyzwyczajona. Kiedy tylko przybrałam ludzką postać, padłam przed nim na kolana płacząc.
- proszę! Proszę mi pomóc! - wołałam - oni chcą mnie dorwać! Ludzie Ciernia!
<Euros? Ktoś?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz