Wiedziałem.. Wiedziałem, że tak to się skończy! Czułem, że nie powinniśmy puszczać jej tu samej. Oczywiście mnie nie posłuchali i teraz proszę! Sor leży w szpitali walcząc o życie. Praktycznie jest jedną nogą w grobie. Mam tylko nadzieję, że moja krew jej pomoże, bo jeśli nie...
Nawet nie chcę o tym myśleć.
-- Kope tal, Mat. -- Ten głos, odwróciłem się do jego źródła. Moim oczom ukazał się Drake. Ten Drake! Z rok czasu już go nie widziałem. Jednak, mimo wszystko, gościu działa m na nerwy.
-- Czego? -- spytałem. Po kilku sekundach mój wzrok padł na młodą kobietę u jego boku. Młodą, dość ładną blondynkę, którą Axall trzymał za rękę. Przywitałbym się z nią, jak przystało na dżentelmena, jednakże jestem przypięty do aparatury i nie mogę ruszyć się z miejsca. To by mogło mieć fatalne skutki dla mojej siostrzyczki.
-- Dlaczego twoja obecność w tym miejscu mnie nie dziwi, Axall? A tak poza tym.. -- spojrzałem wnikliwie w oczy damy o boku mojego byłego przyjaciela. Skinąłem jej lekko głową na powitanie, mierząc ją swoimi czarnymi, poważnymi oczami. -- Matayas Dreyar jestem.
< Zula? Drake? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz