Poczułam się jak trafiona gromem. Moja siostra nie żyje... szukałam jej tak długo by dowiedzieć się, że nie żyje.. Czyli dla tego nie dostałam odpowiedzi na ostatni list? Dla czego się nie domyśliłam?
Wpatrywałam się w nią z nadzieją, że to jednak nie prawda, lecz Ariana płakała. Łzy zaczęły i mi spływać po twarzy. Uniosłam się tak bardzo jak mogłam na łokciach i objęłam Arianę rękoma przytulając ją do siebie. Chłopak, który jej towarzyszył najpierw położył rękę na jej ramieniu a później się podniósł i ruszył do wyjścia.
- ja może popilnuję wejścia, gdyby jakieś pomioty się zbytnio zbliżyły.. - powiedział. Odpowiedziałam mu kiwnięciem głową. Widziałam wyraźną troskę w jego oczach.
Nie tak wyobrażałam sobie pierwsze spotkanie z rodziną...
<Ariana? Antonio?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz