Podarowałem jej widok mojego uśmiechu i odwróciłem się z zamiarem odejścia. Pomogłem jej już kilka razy, zrobiłbym to ponownie.. Sam nie wiem czy to przez to, że przypomina mi..Agatę, czy po prostu spełniam swoje nawyki.ratowania kobiet. Chciałem odejść, zrobiłem już nawet dwa kroki, lecz dalsza ma "ucieczka" w ciemność została uniemożliwiona. Angela złapała mnie za rękaw zatrzymując mnie.
- zaczekaj, powiedz mi chociaż jak masz na imię, chcę wiedzieć, kim jest mój "tajemniczy wybawca"- powiedziała. Chwilę przyglądałem się jej w milczeniu. Jeśli zna me sławne imię, wie iż jestem zabójcą numer jeden na liście gończym, mimo to powinna znać me imię skoro ja znam jej.
-Jestem Awisin Eridor. Nie masz za co dziękować Angelo, uratowałbym cię raz jeszcze gdyby było trzeba, jednak proszę, nie pakuj się w tarapaty.-powiedziałem patrząc zaledwie chwilę w jej oczy, a potem na przestrzeń przed nami. Byłem ciekaw, czy może mnie zna..czy może jednak Agata jej coś powiedziała.
<Angela?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz