Spojrzałam na faceta, on na prawdę myśli że coś im zrobię? Po co miałabym się wysilać by opatrzyć ranę tej dziewczynie gdybym chciała ją skrzywdzić..nie miało by to najmniejszego sensu. Westchnęłam i poprawiłam włosy.
-Nie jestem tu aby was krzywdzić. Przyjechałam tu by nauczyć się nowych rzeczy.. być może zostać Smoczym Jeźdźcem i pomścić stratę mojej..-ucięłam. Wspomnienie białowłosej dziewczynki z różanymi oczkami przemknęło mi przez głowę, czyniąc w moich oczach łzy żalu.. Szybko je otarłam.-stratę mojej młodszej siostry-dokończyłam. Moje fioletowo-różane oczy natrafiły na zielone, które wydawały się być teraz takie łagodne.
-Tak mi przykro-rzekła blondynka, która zupełnie odciągnęła moją uwagę od chłopaka. Uśmiechnęłam się lekko i machnęłam ręką.
-To nic.. Takie czasy.. Każdy z nas kogoś stracił, a jeżeli nie to jest szczęściarzem.-powiedziałam. Dziewczyna była na serio przyjazna, wyglądała do tego tak niewinnie, ale widzę w jej oczach, że przechodziła przez wiele. W tych czasach przetrwają tylko najsilniejsi.
-Ja straciłam swojego brata, oddał życie bym ja mogła żyć.. Straciłam i brata i wspomnienia.-wyznała Moyra. Przez chwilę patrzyłam na nią nie wiedząc o co jej chodzi ze wspomnieniami.. Jak można je stracić? Musiałaby..
-Straciłaś pamięć?-zapytałam w prost. Blondynka przytaknęła.
-Jestem Qunaris-odparła. Wszystko się w takim razie wyjaśniło.
-Moja babcia była jedną z Qunaris, również straciła pamięć.. -podzieliłam się w sumie to tajną informacją rodzinną, ale cóż może się stać. Babcia i tak nie żyje.
-A czy ona odzyskała pamięć?-odezwał się czarnowłosy. On musiał być kimś więcej dla Moyry, widać to na pierwszy rzut oka. Chwilę myślałam nad odpowiedzią, ale postanowiłam szczerze odpowiedzieć.
-Robiliśmy co w naszej mocy, pokazywaliśmy jej nawet wspomnienia za pomocą zwierciadła, jej zapiski, odgrywaliśmy wszystko co było najważniejsze, robiliśmy wszystko, jednak niestety jej pamięć nie wróciła. Jedyne co możecie zrobić to zacząć wszystko od nowa. Moyra nie odzyska pamięci.-powiedziałam.
<Akira? Moyra?>
-Nie jestem tu aby was krzywdzić. Przyjechałam tu by nauczyć się nowych rzeczy.. być może zostać Smoczym Jeźdźcem i pomścić stratę mojej..-ucięłam. Wspomnienie białowłosej dziewczynki z różanymi oczkami przemknęło mi przez głowę, czyniąc w moich oczach łzy żalu.. Szybko je otarłam.-stratę mojej młodszej siostry-dokończyłam. Moje fioletowo-różane oczy natrafiły na zielone, które wydawały się być teraz takie łagodne.
-Tak mi przykro-rzekła blondynka, która zupełnie odciągnęła moją uwagę od chłopaka. Uśmiechnęłam się lekko i machnęłam ręką.
-To nic.. Takie czasy.. Każdy z nas kogoś stracił, a jeżeli nie to jest szczęściarzem.-powiedziałam. Dziewczyna była na serio przyjazna, wyglądała do tego tak niewinnie, ale widzę w jej oczach, że przechodziła przez wiele. W tych czasach przetrwają tylko najsilniejsi.
-Ja straciłam swojego brata, oddał życie bym ja mogła żyć.. Straciłam i brata i wspomnienia.-wyznała Moyra. Przez chwilę patrzyłam na nią nie wiedząc o co jej chodzi ze wspomnieniami.. Jak można je stracić? Musiałaby..
-Straciłaś pamięć?-zapytałam w prost. Blondynka przytaknęła.
-Jestem Qunaris-odparła. Wszystko się w takim razie wyjaśniło.
-Moja babcia była jedną z Qunaris, również straciła pamięć.. -podzieliłam się w sumie to tajną informacją rodzinną, ale cóż może się stać. Babcia i tak nie żyje.
-A czy ona odzyskała pamięć?-odezwał się czarnowłosy. On musiał być kimś więcej dla Moyry, widać to na pierwszy rzut oka. Chwilę myślałam nad odpowiedzią, ale postanowiłam szczerze odpowiedzieć.
-Robiliśmy co w naszej mocy, pokazywaliśmy jej nawet wspomnienia za pomocą zwierciadła, jej zapiski, odgrywaliśmy wszystko co było najważniejsze, robiliśmy wszystko, jednak niestety jej pamięć nie wróciła. Jedyne co możecie zrobić to zacząć wszystko od nowa. Moyra nie odzyska pamięci.-powiedziałam.
<Akira? Moyra?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz