Życzył mi powodzenia? Nie potrzebuję, dam sam radę! Warknąłem cicho i pobiegłem za nim.
- Na co Ci ona? Znaczy, wiesz o co chodzi...- spytałem, piorunując go wzrokiem.
- Miłość jest czymś co zrozumieją dojrzali - odpowiedział, bez chwili wachania.
------
Próbowałem się jak najwięcej dowiedzieć o Samuelu, aż dotarliśmy na plażę. Czemu tam? Nie wiem... Albo ja go tam zaniosłem, albo on mnie, nie wiedziałem kto prowadził...
- Ale taki chłopczyk jak Ty na pewno nie zdobędzie serca takiej damy - powiedział coś przez co coś we mnie pękło. Zdobyć jej serce?
Skoczyłem na niego, a zaraz potem poczułem smak krwi. Zaraz, krwi?
Spojrzałem na niego i jego zakrwawione ramię, a potem na siebie. Futro... To znaczy, że... To znaczy, że mój brat, Takashiro, nie jest jedynym zwierzęcym magiem, jak ja to nazywałem. On potrafił się zmieniać w wilka i ja teraz... Nawet nie zauważyłem, kiedy znów byłem w ludzkiej postaci.
Samuel trzymał się swojego ramienia z widocznym bólem.
Wilczy wygląd
<Samuel? Mówiłem, nie słuchałeś...>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz