Wbijałam ostrze w serca tych potworów, żadnego nie szanowałam, bo niby za co? Może za to, że niszczą wszystko co napotkają na swej drodze? Pff..
Dawałam sobie z nimi świetnie radę, chodź Reo rodził sobie lepiej. Spojrzałam na niego, szybko powalał liczną grupę tych kreatur, był jak w transie, z którego nie można się obudzić. Poczułam ostry ból.. Moja chwila nie uwagi wystarczyła by stwór zranił mnie, dostałam ciężko w bok.. jednak nie poddawałam się. Nie chciałam wyjść na słabą.. Starałam się ukryć ranę przed chłopakiem. Nie powiem... rana bolała, ale nie mogłam się temu poddać. Nie w tej chwili! Jestem potrzebna!
<Reo?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz