Już po chwili obok mnie nie było ani jednego żywego pomiotu. Spojrzałam z troską na Akirę, który mimo bólu postanowił mi pomóc. Podeszłam do niego i chwyciłam za dłoń.
-Pozwól już do końca się uleczyć Neronowi, proszę nie martw się o mnie-powiedziałam patrząc na niego. Ten nie wyglądał na przekonanego.
-Ale ja..-zaczął lecz mu w tym przeszkodziłam całując go.
-Nie masz się martwić, nie wiesz jeszcze na co mnie stać-powiedziałam cicho. Neron miał odwróconą głowę, dlaczego tak? A któż to wie, ostatnio zachowuje się dziwnie..czyżby to on był zazdrosny? To niemożliwe, my przecież.. O boże.. A jeśli on..się we mnie zakochał?
Szybko odrzuciłam tę myśl.. będę musiała sobie z nim to wyjaśnić potem, teraz nie ma czasu, jest wojna.
-Muszę ochraniać was, kiedy Neron cię uleczy w tedy mi pomożesz jasne?-powiedziałam stanowczo patrząc w oczy Akiry.
<Akria?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz