- Niech Ci będzie, ale jak coś Ci się pogorszy, mów od razu, dobrze? - spytałem i kucnąłem przy niej. Alora kiwnęła głową na tak. Wstałem. Zza mnie wyłonił się Waru, który najwyraźniej bał się Stalmari.
- Nie bój się... - pogłaskałem go po głowie. Waru spojrzał na mnie i bardziej się za mną schował. Przewróciłem oczami. Usiadłem obok Alory, na łóżku. Waru próbował się ukryć za szafką nocną Alory, byle nie zblizyć się do Stelmari.
- Waru, nie bój się... - wstałem i zrobiłem krok ku Waru. Waru przeczuł moje zamiary i uciekł dalej. Eh... Znowu usiadłem obok Alory i uśmiechnąłem się do niej.
<Aloro?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz