Zuzu zgodziła się uczestniczyć w mojej.., nie takiej znowu małej intrydze. Normalnie aż ręce zatarłem z podekscytowania. Tak na marginesie, moja śliczna blond wspólniczka od teraz, jest na serio bystra. Czuję, że dobrze zrobiłem prosząc ją o pomoc. Naprawię to, co zniszczyłem między mną a Sor. Nasza dawna przyjaźń rozkwitnie na nowo i wyewoluuje w coś mocniejszego. Kto prócz mnie potrafi rozkochać w sobie kobiety? Jestem w tym dobry, najlepszy wręcz. Soraya moze i kiedyś mi odmówiła, ale lata lecą. Ona jest sama, a jak wiadomo, każdy potrzebuje bliskości. Zwłaszcza takiej... Sor nie jest wyjątkiem. Sprawie, że się ponownie mi zaufa, a wtedy przystąpię do kolejnej części mego nikczemnego planu. Orion już może spadać na drzewo...
-- Cieszę się, że jesteś po mojej stronie, Zuzu. -- Mrugnąłem do blondynki, posyłając jej mój olśniewający uśmiech.
Kiedy przekroczyliśmy próg Akademii, i razu udaliśmy się do skrzydła szpitalnego. Zula towarzyszyła mi cały czas, co bardzo mi odpowiadało.
-- To jak chcesz mi pomóc, moja droga blondyneczko..?
< Zula? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz