Do końca pierwszego etapu zostało półtorej godziny..musimy się w tym czasie uzbroić i obmyślić plan, warto by było wiedzieć jak duża jest forteca i z zewnątrz jak i z wewnątrz.
-Zgadzam się,ale musimy się spieszyć-odparłam. Od razu mimo zmęczenia postanowiliśmy obiec fortecę. Była ona na prawdę duża..większa nawet od naszej akademii. Kiedy przyjrzałam się bransoletce, dostrzegłam, iż pokazuje, że cierpię..ale dlaczego? Przecież nic nie czuję, żadnego bólu..
Może prawdziwej mnie, zaczęło boleć serce? Cieszę się, że tego nie czuję tutaj, ale to nie znaczy, że nie powinnam się martwić.. Mimo wszystko jednak, najważniejsza rzecz, o którą mam się teraz martwić jest test. Musimy go przejść za wszelką cenę. Damy radę.
--
Stanęliśmy przed ogromnym wejściem do białej fortecy, nie było słychać żadnych dźwięków, ale nie była to gwarancja, że nikt na nas tam nie czeka. W końcu otworzyliśmy wrota, pomieszczenie było wielkie, na końcu znajdowały się schody w górę, to tam zapewne będzie broń. Nie czekając na nic, jak tylko upewniliśmy się, iż nikogo nie ma w pobliżu weszliśmy do góry.
Pierwsza stanęłam na posadzce i..i nie było nic.
-Drake, nie ma tu nic..-rzekłam, ten dołączył do mnie i popatrzył na pomieszczenie.
-Może..może musimy jakoś to wszystko znaleźć? Mamy jeszcze kilka zamkniętych pomieszczeń, których nie da się otworzyć..-zaproponowałam.
<Drake?>
Przepraszam, że tyle czasu mnie nie ma, ale nauka, szkoła i brak czasu..
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz